Landeninformatie
De Republiek Colombia is een land in het noordwesten van Zuid-Amerika. Het grenst in het noorden aan de Caribische Zee, in het oosten aan Venezuela, in het zuidoosten aan Brazilië, in het zuiden aan Peru en Ecuador, en in het westen aan Panama en de Grote Oceaan. De huidige politieke situatie is onrustig. Tegenover de overheid ontstonden linkse guerrillagroepen FARC en ELN. Grootgrondbezitters richtten privélegers op ter verdediging van hun land. Daaruit ontstonden paramilitaire rechtse strijdgroepen waarvan de AUC de grootste is. De huidige president Juan Manuel Santos (augustus 2010) is voornemens het beleid van zijn voorganger Álvaro Uribe door te zetten. Uribe volgde enerzijds een harde lijn tegen de terreur en probeerde anderzijds grip te krijgen op de paramilitaire groepen door overeenkomsten te sluiten en ze te demobiliseren of te integreren in leger en politie. Door de harde lijn wordt de FARC in de verdediging gedwongen en verbetert de economische situatie enigszins. De cocaïne-maffia wordt met wisselend succes bestreden in de War on Drugs, grotendeels gefinancierd door de Verenigde Staten. De meeste mensen wonen in het Andesgebied en het Caribisch kustgebied. Zo'n 49% van de Colombianen woont in de steden. Slechts een klein percentage van de bevolking is van inheemse afkomst. Ongeveer de helft van de bevolking bestaat uit mestiezen 58%, 20% is blank, 3,4% is indiaan en 10,6% is van Afrikaanse afkomst. Het overgrote merendeel van de bevolking spreekt Spaans, in het kustgebied Caribisch-Spaans. De meerderheid van de Colombianen is rooms-katholiek, ook zijn er voornamelijk onder de Indianen aanhangers van natuurgodsdiensten.
Partnerorganisatie
Maatwerk bij Terugkeer is momenteel bezig de juiste partner te vinden middels een aanbestedingsprocedure.
Voorbeeld van terugkeer naar Colombia
Rosa (gefingeerde naam) is een vrouw van midden dertig, getrouwd en drie kinderen uit Medellín. Ze heeft van 2002 tot 2010 in Spanje gewoond en gewerkt. Reden om naar Spanje te gaan was dat de vrachtwagen van haar man was gestolen en ze daardoor geen inkomen meer hadden. Toen hebben ze vrij plotsklaps besloten naar Barcelona te gaan, zonder grondige voorbereiding. Rosa heeft keihard moeten werken, eerst in de schoonmaak, later in een fabriek, terwijl ze in Colombia huisvrouw was. Haar man had in eerste instantie geen werk, later wel. Het leven in Spanje was moeilijk, ze leefden met 13 mensen in een flat en maakten al het geld op. Hun tweede kind werd in Spanje geboren, waardoor het hele gezin de Spaanse nationaliteit gekregen heeft. Ze hebben humanitaire hulp gehad van het Rode Kruis en de kerk in hun tijd in Spanje. Bij terugkeer naar Medellín was er geen hulp van IOM, ze kregen geen tickets bijvoorbeeld. Die hebben ze zelf moeten betalen. Via via hoorde ze van Espacios de Mujer, een lokale vrouwenorganisatie, die ook samenwerkt met Fundación Esperanza. Ze heeft samen met haar man van deze organisatie psychosociale hulp gehad. Haar man gebruikt nog wel medicatie, want hij is gefrustreerd, hun tijd in Spanje heeft hen niet gebracht waar ze op hoopten. Rosa is weer terug bij haar oude werkgever, waardoor ze nu weer een normaal leven kunnen leiden. Rosa is opgelucht weer terug te zijn.
Contact
Santje Geuze, s.geuze@maatwerkbijterugkeer.nl, 030-7551580